Jurriaan, 28 juli 2008
Nieuw Zeeland Whakatane

Koetjes en Kalfjes

Hallo hallo! Ik zit nog steeds in Whakatane op de farm. Maar zitten doe ik niet echt meer! Ik help nu de hele dag mee, en doe en leer van alles. 's Avonds ben ik altijd nogal moe, dus een heel uitgebreid verslag wordt dit denk ik niet.

Ik doe ongeveer het volgende op een gemiddelde dag op de dairy farm van de familie Noord:

Ik sta om ongeveer 6:30 op, eet snel wat muesli en doe dan mn laarzen en schort-achtig ding aan en wacht op Shona die 2 dampende vaten met koeienmelk met zich meerijdt op de quad. Dan gaan we de kalfjes voeren. Een kuttaak. Eerst vond ik ze wel lief enzo, maar nu ik ze moet voeren... Man... Ze zijn zo ontzettend dom! Ze schijten op elkaar, beuken elkaar van de melkbuis, kunnen de melkbuis niet vinden terwijl ze er 5 cm vanaf zitten met hun hoofd. Ze willen niet drinken, zelfs als je het melk in hun bekken perst. Willen niet wakker worden, drinken te veel, rennen weg...

Dan gaan we terug naar de cowshed waar Mike en Richard (de 'knecht' ) aan het melken zijn. Op mijn motor leid ik de koeien weer naar het goede weiland. Dan is het ontbijttijd. 9:00, als het meezit.

Tussen ontbijt en de tweede melktijd doen we verschillende taken; geboren kalfjes oppikken, moeders wegleiden, koeien injecties of een infuus geven, koeien eten geven, hekken opzetten, hooibalen verplaatsen, dingen repareren... Van alles. Mijn handen zitten dagelijks onder de modder, melk, kalfslijm, kalverstront, koeienpis, koeienschijt, koeien-wat-is-dit?, koeienbloed...

Vaak hebben koeien moeite met hun geboorte, en dan wordt alles stilgezet en brengen we haar naar de cowshed om vervolgens, tja, te helpen. En dat gaat met grof geweld en brute kracht.

Om 15:00 is het weer melktijd en breng ik de koeien, op mijn motor, naar de cowshed, en die idiote kalfjes moeten ook weer gevoed worden. Om half 6 zijn we dan klaar, als er tenminste geen kalf uit een koe moet worden getrokken. Ik heb een paar keer om 22:00 nog met Michael buiten lopen zwoegen om een kalf ter wereld te brengen.

Nou, zoals jullie merken leer ik hier heel veel echt nieuwe dingen, dus ik vind het behoorlijk tof hier, maar zwaar werk is het zeker. En ook in het weekend gaat het gewoon door. Michael vind dat ik al een behoorlijke zuivelboer aan het worden ben, en gaat me morgen nog even leren in de tractor te rijden. En hij heeft me ook de luchtbuks gegeven om de grote zwarte vogels uit de boom de knallen. Want die schijten op z'n pick-up. Waarmee ik ook gereden heb. Zonder rijbewijs.

Hoe dan ook, mijn tijd komt toch bijna tot een einde. Nog 6 dagen en dan vlieg ik weg. Ik heb besloten om zo lang mogelijk hier te blijven, zoveel mogelijk te leren, en zoveel mogelijk steaks te eten (van de boerderij, als een koe Michael teveel schopt, betekent dat de kogel. En dus vlees. Veel vlees). Woensdag of donderdag ofzo lift ik voor de laatste keer naar Auckland om daar in m'n laatste hostel te wachten op mijn vlucht. Maar zover is het nog niet! Nog veel kalfjes to be born, rond te rijden op m'n motor en koeien te herderen!

En steaks en ijs!

Verras Jgnip in Nieuw Zeeland met een belletje via HalloBuitenland.nl